ه‍.ش. ۱۳۹۶ اردیبهشت ۴, دوشنبه

برگی از تاریخ برگزاری #اول_ماه_مه، روز جهانی کارگر (1)




تهران - خیابان کارگر، پارک لاله - میدان آب نما - 11 اردیبهشت 1388
روز جمعه 11 اردیبهشت 88 (روز_جهانی_کارگر) ساعت 17طی  فراخوانی که از طرف کمیته برگزاری مراسم اول ماه مه که متشکل از(  کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری /سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه/ سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه/ اتحادیه آزاد کارگران ایران/ هیأت مؤسس بازگشایی کارگران نقاش و تزیئنات ساختمان/ کانون مدافعان حقوق کارگر/ شورای همکاری فعالین و تشکل های کارگر / کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری/ شورای زنان/ جمعی از فعالین کارگری) در خیابان کارگر، پارک لاله، میدان آب‌نما به عمل آمده بود بیش از 1500 نفر از فعالین کارگری و جمع کثیری از کارگران و دانشجویان و زنان در این مراسم شرکت کردند.
روز جمعه – اول ماه مه کارگران، فعالین کارگری، زنان، دانشجویان، مردم و… نتوانستند شعارهایشان را فریاد کنند. چرا که در هر گوشه‌یی از پارک لاله ماشین‌های نیروی انتظامی با نیروهای زن و مرد خود در کمین کارگران نشسته بودند. شعارهای نوشته شده بیرون و پلاکاردها در دست گرفته نشد چرا که نیروهای انتظامی و اطلاعات و ارازل و اوباش لباس شخصی هر جمع سه نفره‌یی را متفرق و هر جمع بالای ده نفر را دستگیری و مورد ضرب و شتم قرار می‌داد. در یک لحظه تمامی کارگران -فعالین کارگری- دانشجویی- زنان و… گرد هم آمدند که این روز را با خوردن شیرینی جشن بگیرند که بلافاصله ماشین‌های گشت نیروی انتظامی تمام محیط و میدان آب‌نما را محاصره و  لباس شخصی‌ها و نیروهای اطلاعاتی و بسیجی با باتوم و مشت و لگد و فحش و ناسزا به جان تجمع نیمه جان افتاده و بیش از 200 نفر از  کارگران، فعالین کارگری، زنان و مردم عادی را دستگیر و مورد ضرب و شتم قرار داده و با فریاد و  ناسزاهایی ناموسی مردم را از پارک لاله اخراج و تا اواسط خیابان کارگر مورد ضرب و شتم قرار داده و با تصرف موبایل‌ها و دوربین‌ها اجازه هر نوع عکسی را از مردم و خبرنگاران و فعالین کارگری و کارگران و زنان را گرفتند.
( منبع: بخشی از اطلاعیه کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های آزاد کارگری در تاریخ 1388/2/11 )


در روز همبستگی جهانی کارگران چه باید گفت و چه کرد ؟




کسی نیست که از وضع بد جوامع جهانی و ایران سخن نگفته باشد ، بحران سرمایه داری سراسر جهان را فرا گرفته و ایران در کلیه زمینه یکی از بدترین ها محسوب می شود. بیانیه و اعلامیه ها  لبریز از وضع زندگی اسفناک کارگران و بی کاران و زحمتکشان و دیگر حقوق بگیران است. اما در برابر این اوضاع  راه حل های متفا وتی ارائه می شود . احزاب ودسته های گوناگون طبق جهان بینی ،موقعیت طبقاتی و اجتماعی خود راهکارهای مقبول خود را پیشنهاد می کنند.
ما در جمع قدم اول برای تدارک ایجا د حزب انقلابی طبقه کارگر در سمت طبقه کارگر ایستاده و از موقعیت تاریخی این طبقه به اوضاع می نگریم و راهکارهای برون رفت از این بحران ساختاری سرمایه را ارائه می دهیم :
سوسیالیسم تنها و تنها پاسخ به این اوضاع است. سرمایه داری  سالهاست به مر حله ی گندیدگی و امپریالیستی رسیده و جها نی پر از تضادهای لاینحل ،جنگ و کشت و کشتار به وجود آورده است.
طبقه کارگر گور کن کل نظام سرمایه داری حاکم و سلطه گری است چون چرخ  تولید با دست توانای این طبقه می چرخد ،در سازمان کار جامعه منظم و متشکل است و در براندازی نظام سرمایه داری همه چیز بدست می آورد.
بورژوازی و صاحبان قدرت سیاسی آن به آسانی صحنه را ترک نمی کنند. حق گرفتنی است و طبقه کارگر بدون مبارزه ،آنهم مبارزه ای سخت ،بغرنج و پیچیده ، مبارزه ای طولانی که هزاران افت و خیز دارد و بدون انقلاب سوسیالیستی  نمیتواند  آنرا سرنگون کند.
طبقه کارگر در طول این سالهای طولانی مبارزه توانسته براساس بررسی تاریخ جوامع بشری ،بر پایه ی پراتیک اجتماعی دوران رشد سرمایه داری و بکار برد کلیه دستاوردهای علمی بشر اصول اساسی را برای بیرون رفتن از این مخمصه جهانی که سرمایه داری بوجود آورده ارائه دهد. با توجه بکار برد ماتریالیسم - تاریخی و ماتریالیسم- دیالکتیک  طبقه کارگر توانسته خود را  به سطحی از آگاهی و رشد فکری برساند که از طریق حزب پیشرو خودش در برابر احزاب بورژوازی قد علم کند. امروز ما با طبقه ای روبرو هستیم که نه تنها بزرگترین نیروی اجتماعی است بلکه با ارائه اندیشه ها و راهکارها پاسخ گو به مشکلات کنونی دنیاست.
در این سالروز اول ماه مه ، ما در جمع قدم اول معتقدیم  کلیه نیروهای وفادار به طبقه کارگر ،معتقد به رسالت تاریخی این طبقه باید علیه پراکندگی مبارزه کرده و از پراکندگی دست بر دارند، براساس برنامه ای اصولی از طریق تبادل نظر گام های لازم را برای ایجاد حزبی متحد و دارای پیوند ارگانیک و  فشرده با طبقه کارگر تلاش کنند.
پیش بسوی یکی شدن برای ایجاد حزب انقلابی طبق کارگر ایران
کارگران به ندایی جان باخته شاهرخ زمانی پاسخ دهید متشکل شوید و فدراسیون سراسری خود را به وجود آورید. چاره ای طبقه کارگر وحدت و تشکیلات است.

پیش بسوی برگزاری هرچه با شکوه تر روز اول ماه مه
کارگران  ملل سراسر جهان متحد شوید

جمع قدم اول (تدارک حزب انقلابی طبقه کارگر)

اول ماه مه  2017

ه‍.ش. ۱۳۹۶ اردیبهشت ۲, شنبه

بیانیه 5

سعید یوزی ازاد شد .      





سعید یوزی عضو  شورای نماینده گان کمیته پیگیری..........،کارگری پیشرو  و  از رهبران عملی کارگران پس از  38 روز زندان در شهر سنندج ، با سپردن وثیقه 100 میلیون تومان از زندان آزاد شد .
ما آزادی سعید یوزی را به خانواده ، همکارانش ، و کارگران شاد باش میگوییم .
2/اردیبهشت 96 
کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری ایران

اطلاعیه جمعیت دفاع از کودکان کار وخیابان




جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان پلمپ گردید!

روز پنجشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۶ دفتر این مرکز توسط معاونت بر نظارت پلیس اطلاعات و امنیت عمومی پلمپ شد.
این تعطیلی متعاقب اخطاریه ای صورت گرفت که روز ۴شنبه و پس از تعطیلی مرکز به نظافتچی مرکز ارائه گردیده بود.(تصویر اخطاریه در ادامه ارائه میگردد)

روز شنبه ۱۳۹۶.۲.۲ دو تن از اعضای جمعیت دفاع  برای  پیگیری مشکل و فک پلمپ به پلیس امنیت مراجعه و با ایراد "نداشتن مجوز" مواجه گردیدند.
توضیح اینکه، جمعیت دفاع در سال ۱۳۸۴ مجوز رسمی خود را از وزارت کشور دریافت نموده و مطابق اساسنامه ی خود هر دو سال اعضای جدیدِ هیات مدیره را به وزارت کشور معرفی نموده است. در طول این سالها وزارت کشور با "راکد گذاشتن" بررسی اعضا به وظیفه قانونی خود عمل ننموده است؛ضمن آنکه در مجوز صادره در سال ۸۴ تاریخی برای انقضا مجوز وجود ندارد.
در واقع مشکل مترتب بر این مرکز " عدم تمدید" مجوز میباشد که بدلیل کوتاهی مراجع قانونی صورت گرفته است.
ضمنا جمعیت دفاع برای دریافت مجوزی دیگر از بهزیستی اقدامات لازم را معمول داشته که علیرغم گذشت مدتی طولانی، این درخواست نیز بدون پاسخ مانده است.
 متاسفانه در حال حاضرمرکز دیگری در کشور جهت صدور مجوز فعالیت سمنها وجود ندارد که از طریق آن بتوان اقدام نمود.
در نهایت پس از مراجعه به پلیس امنیت ، آن نهاد مساله را به بهزیستی استان تهران ارجاع نمودند. با مراجعه به بهزیستی و پیگیری مجوز اعلام گردید که صدور مجوز برای جمعیت دفاع با"موانعی" مواجه گردیده است.
این موانع ظاهرا ارتباطی به مدارک مورد نیاز ثبت سمن ندارد،چرا که این مدارک قبلا به بهزیستی نیز ارائه شده است.
 با بسته شدن جمعیت دفاع کودکان و نزدیک به ۵۰۰ خانواده ای  که تحت پوشش این مرکز هستند تنها مکان سوادآموزی و توانمندسازی را ازدست داده اند. با این حال این مرکز  برخی کلاس های خود را در پارک نزدیک جمعیت برگزار می کند تا کودکان این مرکز که اغلب مهاجر و کودک کار هستند از پروسه آموزش عقب نمانند.


به امید جهانی شایسته ی کودکان، چرا که جهانِ شایسته ی کودکان، شایسته ی همگان خواهد بود.

بیانیه کانون صنفی معلمان البرز در حمایت از اسماعیل عبدی



نامه اخیر اسماعیل عبدی عضو کانون صنفی معلمان تهران از بند ۳۵۰ زندان اوین خطاب به قوه قضائیه بار دیگر دستگاه قضایی را در جایگاه متهم نشانده است.

اسماعیل عبدی در این نامه ضمن اعتراض به عدم استقلال قوه قضاییه در «صدور احکام امنیتی» برای فعالان تشکل‌های صنفی، خواسته ی صریح خود را «خروج روند پیگیری پرونده‌اش از حالت امنیتی به عادی» مطرح کرده است.

متأسفانه دستگاه قضایی تاکنون در برخورد با برخی فعالان صنفی به گونه ای عمل نموده است که با دستگیری هر یک از آنان، پیش از آنکه دستگیرشدگان را در جایگاه متهم بنشاند، خود در موضع اتهام قرار گرفته است و لازم است نسبت به عملکرد خویش حداقل در پیشگاه جامعه معلمان کشور پاسخگو باشد. دستگاه قضایی در این موارد باید بیش از هر چیز تلاش کند تا خود را از موضع اتهام خارج کند و به جامعه معلمان ثابت کند مرزهای قانونی را زیر پا نگذاشته و عمل خلافی مرتکب نشده است.

کانون صنفی معلمان البرز ضمن حمایت از خواسته ی مشروع اسماعیل عبدی از دستگاه قضایی انتظار دارد در پیگیری و اجرای این خواسته حداقلی، جدیت و ‌اهتمام لازم را داشته باشد؛ چرا که در غیر اینصورت می بایست مسئولیت و عواقب ناشی از بی توجهی به چنین خواسته ی مشروعی را بپذیرد. اسماعیل عبدی پیشتر و در سال گذشته نیز در اعتراض به بازداشت و حبس‌ ناعادلانه خود دست به اعتصاب غذا زده بود که متأسفانه هنوز هم به عوارض ناگوار جسمانی آن اعتصاب غذا دچار است و قطعاً اعتصاب غذای دوباره، وضعیت سلامت ایشان را به مرحله ای بسیار وخیم تر و خطرناکتری خواهد کشاند که امیدواریم با درایت و تدبر مسئولان دستگاه قضایی ، کار به آنجا نیانجامد.

کانون صنفی معلمان البرز

دوم اردیبهشت ماه ۱۳۹۶

ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۲۹, سه‌شنبه

تعریف ما از اهداف و پروسه کاری که در جمع قدم اول پیش روی خود داریم.

هدف و تعریف ما از موضوع بستر سازی و مسیر و سبک کارو فعالیت در قالب جمع قدم اول ( تدارک حزب انقلابی طبقه کارگر) به شکل کلی در زیر به تصویر کشیده شده است لطفا با دقت توجه کنید و در صورت داشتن سوال با ما تماس بگیرید.لازم به توضیح است که نام ها می تواند در زمان خود تغییراتی را طبق نیاز و نظرات تشکیل دهنده گان بپذیرند. همچنین لازم است بدانیم حزب مورد نظر و بقیه تشکل های تصویر شده همگی در داخل ساخته خواهند شد و بیرون از ایران تنها حکم و نقش پشتیبان را خواهد داشت و لا غیر.  تصویر زیر  روند و مراحلی را به شکل تصویری و سطح به سطح رشد مبارزات را نشان می دهد که برای دست یابی به سلاح مبارزاتی کارگران لازم است و دقیقا" قرار است همین روند را برای دست یابی به مطالبات خود طی کنیم  در تصویر رنگ ها ، سطوح مربوطه ، مراحل نوشتجات ، اشکال هندسی و ... همگی سخن می گویند،که در یک هارمونی ارگانیک با یکدیگر پیام های مشترکی را مرحله به مرحله می رسانند.از یک محیط ارتجاعی که نیروها پراکنده هستند برنامه ریزی و سازماندهی متناسب با سطوح اگاهی شروع می شود و مرحله به مرحله سطح اگاهی متناسب با میزان و نوع سازماندهی با عناوین تشکیلاتی و با روشنی و گرمای رنگ های رشد یابنده نشان داده می شود تا جای که ذهنیت انقلابی متناسب شود با عینیت انقلابی که در چنین تناسبی همه سلاح های مورد نیاز انقلاب اماده شده و طبقه به همبستگی لازم رسیده اماده قیام و انقلاب است ،






سلاح طبقه کارگر در پیش برد امر انقلاب چیست؟


«قطعنامه به مناسبت اول ماه مه، ۱۱ اردیبهشت روز جهانی کارگر»

نظام سرمایه داری، جهان را بیش از پیش به ورطۀ فقر دائمی، بیکاری، گرسنگی، جنگ و آوارگی و تخریب منابع زیست رانده است. این نظام برای نجات از بحران های ذاتی اش، هستی و وضعیت تأمین معاش کارگران و توده های زحمتکش را  به فاجعه کشانده است. اول ماه مه، روز همبستگی و اتحاد کارگران به ضد این نظام استثمارگر و تبهکاراست.
در نظام سرمایه داری ایران نیز:پایین نگه داشتن هر چه بیشتر سطح مزدها (تعیین حداقل مزد ٩٣٠ هزار تومانی برای سال ٩٦ که کمتر از یک چهارم خط فقر است) و قدرت خرید کارگران، کاهش امنیت شغلی و آسان تر کردن اخراج کارگران توسط کارفرما (به ویژه در اصلاحیه های اخیر قانون کار) از راه تحمیل قراردادهای موقت هرچه کوتاه تر(حتی ٦ روزه، سفید امضا، شفاهی، دوگانه، اخذچک و سفته)، سرکوب تلاش های کارگران برای ایجاد تشکل های مستقل، عدم پراخت حقوق و مزایای کارگران از سوی کارفرمایان خصوصی و دولتی،بیکاری شدید و مزمن و نبود بیمۀ بیکاری (طبق آمار رسمی تنها حدود ۴% کارگران بیکار در ایران از مستمری بیکاری بهره مندند)، افزایش سوانح و حوادث کار و نبود مقررات ایمنی و بهداشت در محیط کار، تبعیض و فشار مضاعف بر کارگران زن، کار کودکان زیر ۱٦ سال، تبعیض ملی و مذهبی و غیره و غیره بیداد می کنند.
افزون بر اینها کارگران در ایران از حق ایجاد تشکل های مستقل و حقیقی خود محروم اند و شمار زیادی از کارگران به خاطر دفاع از این حق و یا دفاع از دیگر حقوق و خواسته های کارگری و یا به «اتهام» شرکت در اعتصاب و تظاهرات در زندان اند و عدۀ زیادی در دادگاه ها به زندان و تحمل شلاق و اخراج محکوم می شوند. حتی در مواردی هم که دادگاه کارگران را از به اصطلاح «جرائمی» که به آنها نسبت داده شده تبرئه کرده است، کارفرما به تصمیم خود و برخلاف مقررات حاکم آنها را اخراج می کند.
کارگران در ایران بزرگترین طبقۀ اجتماعی و اکثریت مطلق جمعیت را تشکیل می دهند که بیش از ۸۰% ثروت جامعه حاصل کار آنان استو با این حال روز به روز فقیر تر می شوند.این شرایط فلاکت بار به معلمان، پرستاران و کارکنان بیمارستان ها، بازنشستگان، بیکاران و جوانان جویای کار، دانشجویان، دستفروشان، کارگران مهاجر و تمامی زحمتکشان نیز لطمات همه جانبه ای وارد آورده است. 
اما در چنین وضعیت و درست به خاطر چنین وضعیتی کارگراننباید قربانی شرایط تحمیل شده ازسوی نظام سرمایه داری باشندو باید اوضاع را تغییر دهند! برای این کار باید تنها به نیروی پایان ناپذیر خود و دیگر زحمتکشان تکیه کنند؛ به مدیران اقتصادی، سیاسی و اداری سرمایه داری کوچک ترین اعتمادی نداشته باشند و فریب ایدئولوژی پردازان رنگارنگ طبقۀ سرمایه دار را نخورند. کارگران با اتحاد و همبستگی و مبارزۀ همه جانبۀ پیگیر می توانند نه تنها اوضاع موجود را به نفع خود تغییر دهند، بلکه زمینه های ایجاد جامعه ای فارغ از ستم و استثمار را فراهم کنند. آری کارگران سازندۀ جهان آینده اند!
مبارزه برای خواست های فوری اقتصادی و اجتماعی کارگران ایران
  • به رسمیت شناختن حق تشکل های مستقل کارگری (مستقل از دولت و همۀ نهادهای حکومتی، از کارفرمایان، از احزاب سیاسی و نهادهای مذهبی) در همۀ رشته های فعالیت اقتصادی، اجتماعی، اداری، فرهنگی و غیره.
  • حق شرکت و دخالت سازمان های مستقل کارگری در تدوین قانون کار.
  • به رسمیت شناختن حق انعقاد پیمان های جمعی کار بین کارگران و کارفرمایان.
  • برقراری بازرسی کارگری مرکب از نمایندگان منتخب کارگران با حقوق و اختیارات کافی برای نظارت بر شرایط کار در همۀ مؤسساتی که در آنها کار مزدی انجام می شود.
  • برقراری حداکثر ۴٠ ساعت کار و دو روز متوالی استراحت در هفته، و حداقل یک ماه مرخصی در سال با حقوق و مزایای کامل، برای کارگران مزدی.
  • تعیین حداقل مزد براساس هزینۀ متوسط خانوار شهری (بر طبق آمار بودجۀ خانوار) و افزایش آن به نسبت تورم و بارآوری اجتماعی کار با تأیید نمایندگان منتخب کارگران.
  • ممنوعیت کار کودکان و نوجوانان کمتر از ۱٦ سال و محدود کردن کار کارگران ۱٦ تا ۱٨ ساله به حداکثر ۴ ساعت کار در روز.
  • رفع هرگونه تبعیض جنسی، دینی، ملی و قومی در استخدام، تصدی مشاغل و مسئولیت ها و حقوق و مزایا و غیره.
  • مزد برابر زنان با مردان برای کار برابر و مشابه.
  • حق بیمۀ عمومی بیکاری برای کارگران بیکار و همۀ جویندگان کار.
  • بیمۀ رایگان تمام کارگران مزدی برای درمان و پیشگیری بیماری ها، صدمات ناشی از حوادث و سوانح کار، از کار افتادگی و علیلی
  • تعطیل رسمی و با حقوق روز اول ماه مه در همۀ مؤسساتی که کارگران مزدی در آنها به کار اشتغال دارند.
  • حق بازنشستگی کارگران پس از حداکثر سی سال کار یا شصت سال سن بر مبنای بالاترین حقوق دریافتی؛ افزایش سالانۀ حقوق آنان به نسبت افزایش مزد کارگران شاغل؛ کاهش میزان حداکثرسنوات کار و یا سن بازنشستگی در مشاغل دشوار و خطرناک: تعیین این امور در صلاحیت اتحادیه های کارگری مستقل و یا دیگر ارگان های منتخب کارگران است.
  • مرخصی زایمان به میزان حداقل ٦ ماه با حقوق و مزایای کامل برای زنان کارگر شاغل یا بیکار؛ تقبل همۀ هزینه های مراقبت و درمان پیش و پس از زایمان توسط سازمان بیمه های اجتماعی.
  • تضمین پرداخت مزد کارگران در پایان هر ماه برای کاری که انجام داده اند، توسط دولت، در صورتی که کارفرما به هر دلیل از پرداخت آن شانه خالی کند.
  • ممنوعیت بستن کارخانه ها توسط کارفرمایان بدون تأیید اتحادیه های کارگری یا دیگر سازمان های منتخب کارگران.
  • ممنوعیت اخراج کارگران توسط کارفرمایان بدون تأیید اتحادیه های کارگری یا دیگر سازمان های منتخب کارگران.
  • بازگشت فوری کارگرانی که به علت مبارزه برای خواست های کارگری زندانی و اخراج شده اند به کار خود؛ رفع اتهام و منع تعقیب آنها وابطال احکام قضائی به ضد فعالان کارگری،پرداخت حقوق و مزایای مدتی که از کار برکنار شده بودند.
  • آموزش رایگان در تمام سطوح برای همه؛ آموزش اجباری تا پایان ۱٦ سالگی برای همۀ کودکان و نوجوانان دختر و پسر؛ تأمین رایگان کتاب ها و وسایل درسی؛ تأمین دست کم یک وعدۀ غذا برای دانش آموزان.
  • بیمۀ درمانی رایگان برای همۀ کسانی که تحصیل می کنند.
  • مبارزه برای تأمین مسکن مناسب برای همه.
  • برابری حقوق کلیه کارگران ساکن ایران فارغ از ملیت ، جنسیت و مذهب آنان و رفع هر نوع تبعیض به ضد همۀ کارگران مهاجر یا دیگر کارگران سایر ملیت ها که در ایران شاغل و یا ساکن اند.

زنده باد اول ماه مه روز جهانی کارگران!
پرتوان باد اتحاد و همبستگی کارگران همۀ کشورها برای محو استثمار از جهان!
١١ اردیبهشت ١٣٩٦
                                          جمعی از کارگران پتروشیمی های منطقه ماهشهر و بندر امام
جمعی از کارگران محور تهران  -  کرج
کارگران پروژه های پارس جنوبی
فعالان کارگری شوش و اندیمشک
فعالان کارگری جنوب


ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۲۶, شنبه

ما زندانیان سیاسی با اعلام خواستهایمان به استقبال اول مه میروم

ما جمعی از زندانیان سیاسی در آستانه روز جهانی کارگر، بعنوان کسانی که نمونه ای از محاکمات ناعادلانه و صدور احکام امنیتی بخاطر مبارزاتمان در دفاع از انسانها در زندانیم و بعضا سالهاست که در بازداشت بسر میبریم. با اعلام خواستهای فوری مان به استقبال روز جهانی میرویم و میخواهیم که صدای اعتراضمان را به گوش همه مردم و جهانیان برسانم.
البته این صدای اعتراض ما تنها نیست. این صدای اعتراض همه کسانی است که در زندانند. این صدای اعتراض همه کارگران، معلمان و فعالین اجتماعی است که بخاطر اعتراضاتشان، به دستمزدهای زیر خط فقر، به فقر و فلاکت و بی تامینی ، به تبعیض و نابرابری، به بی حقوقی و نداشتن حق تشکل، حق اعتصاب و آزادی های پایه ای و..، تحت عنوان اقدام علیه امنیت ملی و عناوینی از این دست تحت پیگرد قرار میگیرند. دستگیر و زندانی میشوند و با احکام زندانی طولانی بهترین سالهای زندگی شان را در بند بسر میبرند.
 اعتراض ما زندانیان سیاسی به همه این بیحقوقی است. به سیستم ظالمانه دستگاه قضایی است. به سرکوب اعتراضات ما مردم تحت بهانه های امنیتی و محرومیت از پایه ای ترین آزادی ها در سطح جامعه است. میدانیم که مثل هر سال تشکلهای کارگری، فعالین کارگری و اکتیویست های اجتمای بیانیه ها و قطعنامه های فراگیر خود را میدهند. بیانیه هایی که خواستهای مشترکی آنها را به هم پیوند میدهد و بدون شک خواستهای ما زندانیان سیاسی را هم نمایندگی میکند. از همین رو ما زندانیان سیاسی در زندان رجایی شهر، علاوه بر دیگر قطعنامه های کارگری به مناسبت روز جهانی کارگر که فریاد اعتراض هم طبقه ای های ما را علیه فقر، علیه تبعیض، علیه نابرابری و برای یک زندگی انسانی است و بدون شک امضای ما را نیز همراه دارد، ما امسال تصمیم گرفتم که با خواست آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و خواستهای فوری مان که در زیر بر شمرده ایم به استقبال اول مه، روز جهانی کارگر برویم و صدای اعتراضمان را بلند کنم.
آزادی های پایه ای سیاسی ما مردم را میگیرند. ما را از حق تشکل، حق اعتصاب، حق تجمع، حق آزادی بیان و دیگر حقوق پایه ای مان محروم میکنند، تا بتوانند اعتراضاتمان را علیه فقر و استثمار و بیعدالتی و برای داشتن یک زندگی شایسته انسان، عقب بزنند. و وقتی هم اعتراض میکنیم و حق و حقوقمان را میخواهیم، با انگ امنیتی مورد تهدید و پیگرد قرار میگیریم و دستگیر و زندانی میشویم. ما با تاکید بر حقوق پایه ای چون حق تشکل، حق اعتصاب، حق تجمع، حق آزادی بیان و آزادی های پایه ای جامعه اعتراض و مبارزه علیه فقر و فلاکت و در دفاع از حرمت و کرامت انسانی را حق بدون قید و شرط همه مردم میدانیم.
 ما از همگان میخواهیم که صدای ما را همگانی کنند و از خواستهایمان حمایت کنند. خواستهای فوری ما به قرار زیر است: ـ
١-ما خواستار اعاده دادرسی و باطل شدن پرونده های امنیتی تشکیل شده برای خودمان و تمامی کارگران، معلمان و فعالین اجتماعی هستیم.
٢- ما احکام صادر شده زندان برای خودمان و تمامی زندانیان سیاسی را از مصادیق بارز امنیتی کردن مبارزات مردم علیه فقر و فلاکت و برای داشتن یک زندگی شایسته انسان میدانیم و خواستار لغو فوری این احکام هستیم.
٣- ما خواستار پایان دادن به تهدید، فشار، پیگرد و دستگیری فعالین اجتماعی بخاطر مبارزات برحقشان در دفاع از زندگی و معیشت خود تحت عناوین امنیتی چون “اخلال در نظم و امنیت ملی” هستیم. به امنیتی کردن مبارزات کارگران، معلمان و فعالین اجتماعی باید خاتمه یاد. تشکل، تجمع، اعتصاب، آزادی بیان حقوق پایه ای ماست.
٤- ما خواستار پایان دادن به محاکمات ناعادلانه که هیچ تطابقی با موازین بین المللی ندارد هستیم. دادگاهها در همه جا باید علنی، با حضور هیات منصفه و حق داشتن وکیل باشد. و اینها فقط یک حداقل است. جرم ما دفاع از حقوق انسانهاست و اگر اینها جرم است، با کمال میل برای حضور در یک دادگاه علنی در برابر مردم و با حضور هیات منصفه و داشتن حق وکیل آماده ایم.
 و در اخر به عنوان یک خواست اضطراری، ما خواستار پایان دادن به وضع نابسامان زندانها، قرار گرفتن تمامی زندانیان بیمار تحت درمان، حق برخورداری از مرخصی و دیدار خانواده و پایان دادن به فشارهای روحی و جسمی در زندانها هستیم.
ما خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و لغو مجازات اعدام هستیم.
 ما انتظار بیشترین حمایت از این خواستها را از شما کارگران، معلمان، مردم معترض و همه نهادهای کارگری در سراسر جهان را دارم.
 امضاء ها: سعید ماسوری، بهنام ابراهیم زاده، حسن صادقی، ابراهیم فیروزی، رضا اکبری منفرد، امیر امیرقلی پور، جواد فولاد وند، مهدی فراهی شاندیز، شاهین ذوقی تبار، محمد اکرمی، مهدی امیری، عباس توکلی، علیرضا ناصری، رضا کاهه، امیر حسن وند سیار، اسد محمدی، محسن قندهاری،

اردیبهشت  96

ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۲۲, سه‌شنبه

در روز همبستگی جهانی طبقه کارگر متحدانه فریاد میزنیم :


"نه"
به جمهوری اسلامی سرمایه داری
"نه"
به انتخابات جمهوری اسلامی



تشکل های کارگری ، معلمان و پرستاران و دانشجویان ، زنان و جوانان :
امسال با توجه به نزدیکی روز کارگر و معلم به روز انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا شرایطی را ایجاد می کند که با توجه به میزان اعتراضات سال گذشته ، و دیگر شرایط و اوضاع جمهوری اسلامی دست به دست داده فرصت طلائی برای برنامه ریزی و سازماندهی اعتراضات گسترده و متحدانه را داشته باشیم، البته این وظیفه به عهده پیشروان و انقلابیون تشکل های مستقل است.
به اول ماه می ( 11 اردیبهشت)، روز جهانی کارگر ، نماد همبستگی جهانی و طبقه کارگر و شاخص ترین روز رزم و نبرد طبقاتی نزدیک می شویم، امسال نیز جمهوری اسلامی سرمایه داری اختلاس گران هزاران میلیاردی که باعث فلاکت و فقر توده های مردم شده اند، باز هم مانند سال های گذشته کارگران را نقره داغ کردند، و به روشنی نشان داند که اکنون دشمن اصلی طبقه کارگر مجموعه جناح های مختلف حاضر در جمهوری اسلامی تحت عنوان نماینده سرمایه داری است بنا براین ما کارگران با آگاهی دقیق و شفاف دشمن خود را می شناسیم، یکی از وظایف عاجل ما جهت هموار کردن مسیر مبارزه و کسب مطالبات برنامه ریزی برای مبارزه با این دشمن "نه" به انتخابات 29 اردیبهشت و جلوگیری از شرکت بقیه در این انتخابات از طریق آگاهی رساندن به هم طبقه هایمان است ، توجه کنیم که مجموع جناح های مختلف جمهوری اسلامی با سوء استفاده از عدم همبستگی طبقاتی ما کارگران و زحمتکشان متفق القول و با بی شرمی تمامتر از یک طرف دروغ پردازانه نرخ تورم را زیر ده درصد اعلام می نماید، در همان حال فریب کارانه سبد معیشت را 2 و نیم میلیون تومان اعلام می کنند، از طرف دیگراعلام می کند خط فقربالاتر از 4 میلیون تومان است و باز با کمال بی شرمی نمایندگان دزد و اختلاس گر و رشوه خوار و رانتخوار مجلس اسلامی حقوق مدیران را 24 میلیون تومان تصویب می کنند و این 24 میلیون در حالی است که صد ها میلیون به اشکال پاداش، دریافت های مختلف مانند حق ماموریت،هزینه های دفتری ... و تسهیلات وام و اختلاس ها و دزدی های گوناگون مدیران اموال مردم را چپاول می کنند، اما بدون توجه به این اطلاعاتی که خود اعلام کرده اند، دراوج بی شرمی دستمزد کارگران را 930 هزار تومان یعنی 30 بار کمتر از حقوق مدیران ،پنج برابر زیر خط فقر، 2 و نیم برابر کمتر از سبد معیشت تعیین و تحمیل می کنند و همین مقدار را  هم کارفرمایان ماهها به تعویق می اندازند و اگر کارگران برای گرفتن حقوق معوقه اعتراض کنند با دستور نهاد های ضد مردمی ،سپاه ، نیروی انتظامی، وزارت اطلاعات ،  قوه قضائیه و با شکایت کارفرمای که حقوق کارگران را معوقه کرده است، کارگران مورد ضرب و شتم و زندان و شلاق قرار می گیرند و صد البته این جنایات علیه کارگران تمامی جناح های حکومت اسلامی از اصولگرا گرفته تا اصلاح طلب و اعتدال گرایان و از خامنه ای گرفته تا حسن روحانی ومحجوب و علی ربیعی و همه ای حاضرین در حکومت سرمایه داری اسلامی متحدانه و مشترک پیش میبرند.
مثلا"( هزینه یک وعده نهار هیت دولت در کرج 500 میلیون تومان و هزینه خرید مسواک و خمیردندان برای استفاده یک شب رئیس جمهور 450 هزار تومان شده است) اینها در کنار کلسیون پیپ و اعصا و اسب سواری و هوا پیمای خصوصی و کوه پیمایی حضرت اجل خامنه ای و اینکه حضرت اشرف خامنه ای وقتی از یک خیابان به خیابان دیگر برود 300 نفر با حقوق های بالا در پیش و پس اش باید بدوند وابراز محبت های تبلیغاتی برای نماینده خدا بکنند، گروههای نوحه خوانها و قاریان قران و به تازگی لات های مدافع حرم که با نیروهای داعش هیچ تفاوتی ندارند همگی با حقوقهای بالا و از طریق تسهیلات بسیار زیادی اموال مردم را غارت می کنند. و همچنین حاکمیت انحصاری سپاه و بنیاد های مختلف تحت فرمان خامنه ای و روحانیون قوی تر از عزرائیل که در اختیار آقازاده های خود قرار دادند، یا در تقسیم بودجه سال 96 بر مبنای لایحه تقدیمی توسط دولت به مجلس ، هیت های سینه زنی و نوحه خوانها و دانشگاهها و مدارس تولید روحانی و حوزه های "علمیه اسلامی " ( شما بخوانید مراکز تولید دزد و جنایت کار و اختلاس گر که برخی از آنها تحت سلطه برادران خامنه ای قرار دارند) بودجه تخصیص یافته به آنها بیشتر از بودجه خدماتی برای عموم مردم است،( در عوض بودجه ردیف سایر را از بودجه آموزش و پرورش حذف کردند تا خرج چنین اراذل و اوباش بکنند. مثلا" همین یک مورد لایحه بودجه و مورد لایحه تغییر قانون کار نشان می دهند که اصلاح طلبان و اصول گرایان چقدر دستشان در جنایت علیه کارگران و بقیه مردم در یک کاسه است). همچنین دیگر نهاد نظامی و پلیسی و در کنار اینها، دزدی و اختلاس های رئیس قوه قضاییه در 63 حساب شخصی و دفاع همه جانبه بقیه برادران دالتون ها از دزدی های قاضی القضات نشان می دهد راه نجات کارگران نه رای دادن به اصلاح طلبان بلکه در تحریم کل انتخابات و نهایتا" راه نجات در سرنگونی کلیت جمهوری اسلامی سرمایه داری است. ما اعلام می داریم، تنها راه مقابله با جنایات جمهوری اسلامی سرمایه داری همبستگی طبقاتی تحت تاثیر آگاهی طبقاتی است.
حکومت اسلامی هم اکنون با استفاده از ابزار های گوناگون و از طریق مهندسی افکار عمومی و اپوزیسیون نمایی جناح های مختلف درون و بیرون نظام به نمایش گسترش درگیری های بین جناح های سرمایه داری خود گاهان واقعی و گاها" به شکل زرگری در صدد داغ کردن تنور انتخابات 29 اردیبهشت برای ریاست جمهوری اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و روستا برای ادامه حکومت ضد کارگری و ضد مردمی سرمایه داری و ادامه استثمار و غارت سفره های زحمتکشان و جلوگیری از کسب مطالبات آنان را دارد. دروغ پردازی و بی شرمی حاکمان اسلامی بیشتر به خاطر وجود بی برنامگی ، تفرقه، بزرگ نمایی اختلافات میان تشکل ها و فعالین کارگری و دیگر جنبش های اجتماعی در یک کلام عدم وجود همبستگی طبقاتی کارگران است،بنا براین به راحتی به همان کارگرانی که زمانی زندانی کرده، مورد ضرب و شتم و اخراج قرار داده بود و نان و آسایش و امنیت خانواده اش را به هم زده بود، اکنون مودبانه دستور می دهد بیاید در انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا شرکت کنید و کاندیدا های مارا به بقیه کارگران هم تبلیغ کنید! و در این دستور بعضا" به انها پیشنهاد های پیش پا افتاده و وعده های دروغین هم می دهند. و البته و با کمال تاسف بعضا" فعالین و تشکل ها نیز به دلیل تداوم بیش از اندازه تفرقه و پراکندگی و نداشتن افق و چشم انداز قابل رویت ، حتی با وجود مبارزات بسیار پر تعداد و مداوم و بی مهابا  از روی نا امیدی تن به وعده های پوچ و واهی و توخالی کاندیدها و جناح های مختلف  بازیگر صحنه ها داده و فریب انها را می خورند، دلیل عمده به انحراف رفتن برخی از فعالین از این جهت است که جریان مبارزه و رشد حرکت کارگری به خاطر نبود ابزار های طبقاتی(اکنون تشکل های مستقل، فدراسیون سراسری وجزب انقلابی طبقه کارگر) سمت و سوی همبستگی طبقاتی ندارد، روز جهانی کارگر می تواند چنین سمت و سوی را به ما بدهد. ما ضمن اینکه از تمامی مردم وتشکل های کارگری و معلمان از فعالین و دانشجویان و جوانان می خواهیم از نهادها، افراد و جناح های مختلف حکومت اسلامی دوری کنند و برای هموار کردن بستر سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی از شرکت کردن در انتخابات بر حذر باشند، تا از این طریق ضمن عدم آلوده کردن خود، با به انزوا کشیدن این حکومت سرمایه داری شرایط مبارزات گسترده را آماده کرده درهمین حال تلاش نمایند با سازماندهی خود و دیگرهم طبقه ایها از آنها نیز بخواهند انتخابات دزدان و اختلاس گران اسلامی را تحریم کنند.
بهتر است بپرسیم اگر انتخابات راه نجات از شر جمهوری اسلامی و سرمایه داری است پس چرا بعد از برگزاری 41 بار انتخابات که طی 38 سال برگزار شده اند، نه تنها هیچ فرجی نشده، بلکه بعد از هر انتخاباتی وضعیت و اوضاع بدتر از انتخابات قبلی شده است؟ این سوال را از کسانی باید پرسید که ظاهرا" بیرون از حکومت اسلامی و در مقابل جمهوری اسلامی، در صف اپوزیسیون قرار دارند، اما به شدت تلاش می کنند، با فریب مردم تحت شرایط اینکه اگر به اصلاح طلبان رای ندهیم خامنه ای موفق خواهد شد( با استفاده از تبلیغ انتخاب"بد از بین بد و بدتر" که اکنون بهترین ابزار فریبکاری در دست حکومت های سرمایه داری است و در ایران بیشتر از همه افرادی مانند خامنه ای از این شعار سود می برند) مردم را فریب داده به خامنه ای و کلیت جمهوری اسلامی با نا آگاهی افتادن در تور مهندسی شده و بعضا" آگاهانه خدمت و کمک رسانی می کنند. جالبتر اینکه رفورمیست ها، چپ های سبز و اصلاح طلب شده و چپ های که حتی قبل از 57 امام تر از خود خمینی بودند، اصلاح طلبان بیرون از نظام ،  قبل از تمامی انتخابات های صورت گرفته دائما" سینه چاک تر از خود جمهوری اسلامی، زیر گوش مردم و کارگران وز وز کرده و می کنند.
ما اعلام می کنیم شرکت در انتخابات هیچ سودی برای مردم بخصوص برای کارگران ندارد، بلکه آنها را در یک شرایط مهندسی شده به آلت دست حکومت و مخصوصان به آلت دست خامنه ای ( حتی اگر به افراد مخالف خامنه ای رای بدهند) طبق معمول سال های گذشته تبدیل می کند. کارگران، معلمان و دانشجویان و زنان و جوانان و بیکاران و ... همکاران و همسایه ها و آشنایان خود را برای شرکت در اعتراضات روز کارگر و روز معلم آماده و سازماندهی کنند. انتخابات جمهوری اسلامی را افشا و تحریم نمایند، برای چنین کاری اکنون فرصت بسیار خوبی پیش رو داریم. با تکیه به پارامترهای زیربدون شک امسال فضای اعتراضات متفاوت از سالهای قبل خواهد شد و کارگران بیشتری برای شرکت در مراسم های روز کارگر و معلمان بسیاری، برای شرکت در روز معلم با آمادگی و مشت های گره کرده حضور خواهند داشت، لازم به ذکر است که بهترین زمان برای اعلام همبستگی میان معلمان و کارگران روز جهانی کارگر و روز معلم است، که لازم است تشکل های معلمان اعلام کرده و از همه معلمان بخواهند که در 11 اردیبهشت هر چه گسترده تر در مراسم های روز همبستگی جهانی کارگران شرکت کنند و در همین حال تشکل های کارگری نیز از کارگران بخواهند و اعلام نمایند که در مراسم های اعتراضی روز معلم شرکت خواهند کرد، و در تمایمی مراسم ها " نه " به انتخابات را فریاد خواهند زد. اکنون زمان مناسبی برای چنین همبستگی است که باعث می گردد جمهوری اسلامی سر دو راهی مانده نتواند بیشتر از این نقشه هایش را پیش ببرد، اگر دست به سرکوب بزند موقعیت پیش برد انتخابات را از دست خواهد داد وگر نه فضای باز خواهد شد تا مبارزات بیشتر سازمان یافته شده به سطوح بالاتری از همبستگی طبقاتی رشد کند. همچنین خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار مجبور هستند جهت پیش برد تبلیغات مورد نظر خود ارتباطات جمعی بیشتری را سازماندهی نمایند و حکومت اسلامی به خاطر انتخابات مجبور است بخشی از آنها را تحمل کند، همچنین وجود بحرانهای جهانی و تضاد های بیشتری که با کشورهای مختلف برای حکومت ضد مردمی جمهوری اسلامی وجود دارد و شدت یابی بحرانهای داخلی خودش زمینه های بسیار خوبی برای اعتراضات ایجا خواهند کرد و البته پارامتر مهمتر از موارد بالا شدت یابی اعتراضات کارگران و معلمان ... هر سال نسبت به سال های قبل است که هنوز زمینه های رشد آنها بالقوه وجود دارد که می توانند شعله های آتش اعتراضات را تیز تر کنند. به عنوان مثال در سال 1392 -  556 اعتراض و در سال 1394 -  5800 اعتراض و در سال 1395 -  7380 اعتراض صورت گرفته است، و امسال هنوز تعطیلات نوروزی تمام نشده بود اعتراضات بسیاری شروع شدند، این اعتراضات و شعارهای معلمان و کارگران و بازنشستگان مانند "اگر یک اختلاس کم بشه مشکل ما حل میشه " و ...  ضمن  اینکه در خواست مطالبات است عکس العمل خود به خودی توده ها به شرایط فقر و فلاکتی است که جناح های مختلف جمهوری اسلامی آگاهانه ، برنامه ریزی شده و کاملا" مشترک تحت رهبری خامنه ای علیه کارگران و زحمتکشان ایجاد و پیش بردند. چنین رشد شتابان اعتراضات به ما گوشزد می کند که زمینه برای انجام گرفتن اعتراضات بزرگ و سراسری و حتی قیام آماده می شود. چنین شرایط و اوضاعی رو به رشد به ما می گوید کشاندن توده های کارگران، معلمان ، مردم و ... به دنبال جناح های مختلف حکومت جمهوری اسلامی پاشیدن آب سرد روی آتش شعله ور اعتراضات و شکست دادن امکانات در حال مهیای انقلاب و خدمت به ادامه بیشتر جمهوری اسلامی سرمایه داری است. اما به خاطر داشته باشیم استفاده از این شرایط و رشد و هدایت اعتراضات به سمت همبستگی و اعتراضات سراسری و سیاسی و اعتصابات عمومی نیاز به برنامه ریزی و سازماندهی آگاهانه دارد و این وظیفه بعهده تشکل های کارگران و معلمان و دانشجویان و زنان ، ... انقلابی و پیشرو قرار دارد، که اکنون یکی از نقاط عطف برای همبستگی طبقاتی نیازمند سازماندهی متحدانه و آگاهانه است که فعالین و انقلابیون نام برده موظف هستند با اقدام به ایجاد هسته های مخفی انقلابی و ایجاد هیت های موسس فدراسیون سراسری و هم چنین برنامه ریزی متحدانه تشکل های موجود جهت آوردن نیروی بیشتر برای شرکت در اعتراضات روز کارگر و روز معلم به چنین ضرورت تاریخی با طرح و برنامه ریزی جهت مطالبات  محوری کارگران و زحمتکشان جواب عملی بدهند، برخی از مطالباتی که می توان در اعتراضات پیش رو طرح کرد عبارتند از:
1 – ایجاد تشکل های صنفی و سیاسی کارگران  مستقل و بدون دخالت دولت و کارفرماها،
2 – کوتاه کردن دست کارفرمایان و دولت از قانون کار و پس گرفتن لایحه های اصلاحی از مجلس و جلو گیری از تصویب قوانین جدید علیه کارگران،
3 – دستمزد ها باید به بالاتر از خط فقر افزایش یابند،
4 – اعتصاب و تحصن و راهپیمایی به عنوان حقوق قانونی کارگران و دیگر جنبش ها باید به رسمیت شناخته شوند.
5 – ممنوعیت تعقیب ، احضار و دستگیری ، محاکمه و زندانی کردن کارگران به دلیل اعتراض کردن.
6- ممنوعیت تعویق دستمزد ها و جرم تلقی کردن معوق نمودن دستمزد ها،
7 – جلو گیری از اخراج و تامین کار برای همه ،
8- تامین بیمه بیکاری برای تمامی افراد آماده بکار،
9- تامین کلیه نیاز های بازنشستگان و از کار افتادگان،
10 – تامین کامل نیاز های خانواده کودکان کار و خیابان،و لغو کار کودک،
11- لغو قرار دادهای موقت و بر قراری، قرار داد های دائمی و دسته جمعی،
12 – جلو گیری از خصوصی سازی و رایگان کردن آموزش و پرورش ، آموزش عالی ، بهداشت و درمان و خدمات عمومی،
13 – آزادی تمامی زندانیان سیاسی و لغو حکم اعدام و آسان کردن آزادی زندانیان مجرم بر اثر معضلات اجتماعی و ایجاد سیستم تربیتی در زندانها به جای سیستم تنبیهی،
14 - آزادی کامل زنان و لغو هر گونه تبعیض علیه زن،
15 – بر قراری کامل حق تعیین سر نوشت برای تمامی ملیت ها و اقوام، ...

پیش بسوی برگزاری با شکوه روز همبستگی جهانی کارگران
پیش بسوی سازماندهی متحدانه اعتراضات روز کارگر و معلم
پیش بسوی تحریم انتخابات اختلاس گران اسلامی
پیش بسوی ایجاد فدراسیون سراسری
پیش بسوی ایجاد حزب انقلابی طبقه کارگر
سرنگون باد جمهوری اسلامی سرمایه داری
بر قرار باد حکومت کارگری

کمیته حمایت از شاهرخ زمانی
21 فروردین 1396





ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۱۵, سه‌شنبه

کارگران پیشرو و کمونیست چه رفتاری باید در محل زندگی داشته باشند؟

کارگران پیشرو و کمونیست چه رفتاری باید در محل زندگی داشته باشند؟

گفتگوی مصطفی اسد پور با محمد اشرفی ، عنوان این گفتگو عبارت است از " وظایف فعالین کارگری و کمونیستی در محل زندگی" . گفتگو در این جهت را در فایل های بعدی با عنوان های مختلف و از جوانب متفاوتی ادامه خواهیم داد . انتظار داریم رفقا توجه کرده نقد و پیشنهادات خود را به این موضوع و یا موضوعات بعدی برای ما بنویسند شما رفقا می توانید از طریق ایمیل های افراد و یا جمع قدم اول نقد ها وپیشنهادات خود را به دست ما برسانید. و یا اگر موضوعات مشخصی لازم می دانید که به بحث گذاشته شود یا اینکه خودشما مایل هستید در گفتگوها شرکت داشته باشید لطفا" اعلام کنید تا برای اجرای آنها برنامه ریزی نماییم . موفق باشید جمع قدم اول (تدارک حزب انقلابی طبقه کارگر)



ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۹, چهارشنبه

از مبارزه کارگران و مردم ترکیه دفاع کنیم!!!


روی کلمه " Hayir "  کلیک کنید تا کلیپ را ملاحظه کنید 


کارگران ، انقلابیون و مردم مبارز ایران:
 همان گونه که اطلاع دارید سرمایه داری ترکیه در پیوند جدید خود با ارتجاع اسلامی به نمایندگی اردوغان بخشی از سرمایه داری متحد شده با صف ارتجاعی اسلامی در منطقه که سالهاست در کنار جناحی از سرمایه داری جهانی وبخشی از امپریالیست ها در مقابل جناح دیگر از سرمایه داری و بخش های دیگری از امپریالیست  منطقه را در آتش و خون قرار داده و هر روز به کشتار و استثمار طبقه کارگر و مردم و تخریب های بیشتر شهر ها و کشور و تخریب های بیشتر زیر ساخت های زندگی انسان دامن می زند. در جهت افزایش شدت استثمار و سرکوب و حاکمیت هر چه بیشتر ارتجاعی سرمایه داری اسلامی در ترکیه و به دنبال آن شدت بخشیدن به حزکت های ارتجاعی در منطقه  حکومت اردوغان در صدد است روز 16 آپریل 2017 رفراندم ارتجاعی که شباهت بسیار زیادی  به رفراندم 12 فروردین 1358 جمهوری اسلامی ایران دارد، برگزار کند. امروز همه ما وظیفه داریم هر چقدر که می توانیم به رفقا و مردم مبارز ترکیه که در مقابل سرمایه داری ارتجاعی اسلامی ترکیه به نمایندگی اردوغان ایستاده و نه می گویند کمک کنیم و از این طریق ضمن بر قراری پیوند بیشتر با انقلابیون ترکیه به حمایت از صف مبارزان انقلابی منطقه بر خیزم . ما در کمیته حمایت از شاهرخ زمانی ضمن محکوم کردن حرکت های سرکوبگرانه و رفراندم ارتجاعی در ترکیه همراه با رفقا و مردم مبارز ترکیه به ترفند ها و نقشه های ارتجاعی و سرکوبگرانه اردوغان "نه" " hayir"می گوییم. و در این راستا  از تشکلها ، فعالین داخل و احزاب ، سازمانها و محافل انقلابی می خواهیم قبل از 16 آپریل 2017 به جهت مخالفت با ارتجاع در منطقه و ترکیه دست به فعالیت های اعتراضی مانند تظاهرات های خیابانی ، نشست های نقد و بررسی و اگاهی رسانی  ... و در صورت امکان  تجمع های اعتراضی در مقابل سفارت خانه های ترکیه به جهت حمایت و دفاع و اعلام همبستگی با انقلابیون ترکیه سازماندهی نمایند .

ما هم به اردوغان و تمامی مرتجعین می گویم hayir
کمیته حمایت از شاهرخ زمانی
9/1/1396

Dear comrades,
As you already know Turkey is having a hard time in terms of political oppression. After the military coup attempt in 15 July 2016, Erdoğan has been pushing for a reactionary change of the whole political system. Along with mounting state repression, with thousands of people imprisoned, hundreds of thousands fired, mass demonstrations banned, etc., he seeks to establish a presidential political system in place of the existing parliamentary one.
The proposed (“imposed” would be more appropriate) constitutional amendment brings a presidential system with enormous executive powers granted to the president, with practically no checks and balances. This would be a totalitarian one-man regime. Erdoğan managed to get the parliament pass the bill for a referendum for this constitutional amendment. The date of referendum is 16 April and all opposition forces, despite heavy repression, work for a NO vote. We are fighting for that among workers too.
Public polls so far show that the number of yes and no votes are roughly equal. This is very disturbing for Erdogan and his clique. So they stage every kind of plots, in an effort especially to trigger a nationalist hysteria. State forces and thugs organised by the government party AKP (sided by the traditional fascist party, MHP, so-called “grey-wolves”) attack meetings hold by opposition forces.
In our work we raise the issue of referendum in factories and working class neighbourhoods wherever we are able to do that under existing repression. We also organise meetings with workers in our local offices in an effort to raise consciousness of workers about the dangers of such a regime change. As part of our work we produced a song about this issue. As we put the song on the internet it is quickly embraced and shared by a large audience. This is very encouraging for us. And we thought it would be useful to let you know about the song and its video. We translated the lyrics of it and made a version addressed to foreign audience, though the translation is a bit rough with inevitably reduced poetical taste compared to its original language. In any case, it gives quite a good sense of the lyrics. Here is the link:http://uidder.org/sites/uid6/files/hayir-klip.mp4
We hope you will enjoy it and let fellow workers and other people around you know it. One of the possibilities could be to share and distribute it through social media channels. (UID-DER’s facebook address: facebook.com/uidder.org)

ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۶, یکشنبه

"دستگیری سعید یوزی فعال کارگری"


  26 اسفند ماه سعید یوزی فعال کارگری و عضو کمیته پیگیری در شهر کامیاران توسط لباس شخصی ها دستگیر شده و تا به حال از وضعیتش خبری نیست متاسفانه حکومت جمهوری اسلامی از موقعیت عید نوروز سو استفاده کرده فعال کارگری و عضو مبارز کمیته پیگیری را دستگیر کرده و وضعیت فعالین بخاطر موضوع عید باعث شده این مورد به موقع گزارش نشود . ما از تمامی تشکل ها و فعالین و احزاب و سازمانها می خواهیم برای روشن شدن وضعیت سعید یوزی و آزادی او دست به اقدامات حمایتی عملی و دفاعی بزنند . اخبار در مورد سعید متاقبا" به اطلاع رسانده خواهد شد.

کارگر زندانی ،زندانی سیاسی آزاد باید گردد.

کمیته حمایت از شاهرخ زمانی

6/1/1396

ه‍.ش. ۱۳۹۶ فروردین ۵, شنبه

مصاحبه جمع قدم اول با رفیق مصطفی اسد پور موضوع " بیکاری و بیمه بیکاری "


مصاحبه جمع قدم اول با رفیق مصطفی اسد پور موضوع " بیکاری و بیمه بیکاری " 




مصاحبه جمع قدم اول با رفیق مصطفی اسد پور با موضوع " بیکاری و بیمه بیکاری " در تاریخ 4.فر.وردین 1396 توسط محمد اشرفی از جمع قدم اول انجام شده است و قرار شده مصاحبه های دیگری با موضوعات دیگری، اما نزدیک به مقوله بیکاری و بیمه بیکاری برای کارگران و مبارزات کارگران صورت بگیرد که به زودی تقدیم حضور بیندگان خواهند شد.

چهارمین جلسه پالتالکی جمع قدم اول با موضوع "نقش کلیدی طبقه کارگر در روند انقلاب"


چهارمین جلسه پالتالکی جمع قدم اول با موضوع "نقش کلیدی طبقه کارگر در روند انقلاب"



از همه دوستان و رفقا دعوت می گردد در چهارمین جلسه بحث و تبادل نظر جمع قدو اول شرکت فرمایند.موضوع این جلسه عبارت است از " نقش کلیدی طبقه کارگر در روند انقلاب "  روز جلسه یکشنبه 9 آپریل 2017 مطابق با فروردین 1396 خواهد بود و ساعت جلسه 2 بعداز ظهر بوقت آمریکای شمالی - ساعت 8 شب به وقت اروپای مرکزی و ساعت 9/30 شب بوقت ایران خواهد بود.
آدرس اطاق عبارت است از :

Room name : ghadameaval
category : Asia and pacific
subcategory : Iran


جمع قدم اول ( تذارک حزب انقلابی طبقه کارگر)

ه‍.ش. ۱۳۹۵ اسفند ۲۹, یکشنبه

خاطرات رفیق علی پیچگاه از مبارزات کمیته اعتصاب و شورای کارگری پالایشگاه نفت

خاطرات رفیق علی پیچگاه از مبارزات کمیته اعتصاب و شورای کارگری پالایشگاه نفت 


فایل صوتی جلسه جمع قدم اول ( تدارک حزب انقلابی طبقه کارگر) مورخ 29 اسفند 1395 سخنران رفیق علی پیچگاه  موضوع سخنرانی بیان خاطرات ایشان از مبارزاتی که در کمیته اعتصاب و شورای کارگری پالایشگاه نفت تهران در دوره انقلاب داشتند ، این فایل از سری جلسات هفتگی جمع قدم اول است که توسط جمع  قدم اول تهیه و توزیع گشته است

پیام به رفقای کارگر شرکت ملی نفت

پیام به رفقای کارگر ِ شرکت ملی نفت

اخبار اعتراضات کارگران در بخش های مختلف مراکز کارگری گویای اوضاع متلاطم  ِ جامعۀ کارگری است. بخش های بزرگی از کارگران شاغل در مراکز کارگری به دلیل عدم پرداخت مزد و همچنین پایین بودن سطح مزدهایشان در رنج و گزفتاری بسر می برند. در روزهای اخیر کارگران بیش از 23 فاز از پروژهای پارس جنوبی در عسلویه، نخل تقی، طاهری و کنگان در اعتراض و اعتصاب برای دریافت مزد عقب افتاده اشان به سر می برند . این کارگران یا بومی هستند و یا از شهرهای دور و نزدیک برای یافتن کار به منطقۀ اقتصادی پارس جنوبی آمده اند، بسیاری از آنها ماه ها دور از خانه و خانواده خود ، برای تأمین مخارج روزانه و نان بخور و نمیر، شرایط سخت غربت و قانون تبعیض آمیز 12 ساعت کار روزانه، فضای آلوده محیط کار و خواب گاه های تنگ و تحقیر آمیز ِ کارگری را تحمل می کنند. این کارگران بویژه در روزهای پایانی  سال به امید گرفتن مزد ِ کارشان، همۀ این سختی ها را به جان خریده اند که آرزوهای کوچک زن و فرزندانشان که خوراک و پوشاک و شیرینی شب عید است را برآورده کنند. اما دریغ، کارگرانی که چندین ماه است هیچ حقوقی دریافت نکرده اند، آرزوهایشان را نیز برباد رفته می دانند. با این اوضاع مشقت بار «حول حالنا الی احسن الحال» چیزی جز طنز تلخی بیش نخواهد بود. تحول در حال و احوال کارگران و زحمتکشان نه از طریق دست به دعا بر داشتن بلکه از مسیر مبارزه میسر خواهد شد. شرایط تعویق مزدها و مبارزه برای گرفتن حقوق  ِ خود تقریبا بر همه کارخانه ها، کارگاه ها و شرکت های بزرگ و کوچک حاکم است. کارفرمایان، سرمایه داران و دولت هیچ پاسخی به پرداخت مزدهای عقب افتاده کارگران نمی دهند و اصولا هیچ مسئولیتی برای پاسخ گویی به خواست کارگران احساس نمی کنند. پرداخت نشدن مزد تنها بخشی از دشواری های زندگی کارگران است. بخش دیگر تعطیلی  ِ کارخانه ها و شرکت ها و بیکار شدن کارگران می باشد که هر روز بر آمار آنها افزوده می گردد. علیرغم هر وعده ای که از سوی مسئولان حکومتی مبنی بر سامان دهی  ِ وضع آشفته و نابسامان اقتصادی و اجتماعی داده می شود تصمیم و اراده ای برای بهبود شرایط زندگی کارگران و زحمتکشان از طرف حکومت دیده نمی شود .
دوستان کارگر
آیا از آغاز روی کار آمدن جمهوری اسلامی، حتی یک بار دیده اید یا شنیده اید که چیزی به نفع طبقه کارگر تغییر پیدا کزده باشد؟ آیا یک بار دیده اید که سال جدید بیاید و فقر کمتر شود ؟ آیا شنیده اید که بیکاری کاهش یابد و نیروهای بیکار برای یافتن کار مناسب برای مخارج زندگی شان دچار مشکل نباشند؟ آیا شنیده اید که کارگران و یا کارکنان کارخانه ها و شرکت ها پس از ماه ها کار بتوانند بدون دردسر به حقوق ماهیانه شان برسند؟ آیا شنیده اید کارگر، معلم، دانشجو، پرستار و یا انسان های دیگری که با مشکلات زیادی دست به گریبان هستند، آزاد باشند خواست ها و مطالبات خود را بیان کنند و سرکوب نگردند؟ روند عمومی وقایع اقتصادی و سیاسی و اجتماعی در جامعه حکایت از این دارد که فقر، بیکاری و بی حقوقی مردم همواره سیر صعودی داشته است. بر هیچ کس پوشیده نیست که آزادی های سیاسی و دمکراتیک نیز همواره به خشن ترین شکلی سرکوب شده است. هیچ نشانه ای از بهبود اوضاع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور قابل تصور نیست. نه فقر و گرانی و بیکاری کاهش می یابد و نه نیروهای مزدبگیر جامعه امیدی به حفظ کار و شغل خویش دارند. در واقع هیچ کارگر و زحمت کشی از گزند بحران سیاسی و اقتصادی نظام سرمایه داری در امان نیست. فقر و بیکاری و بی حقوقی در شرایط حاکمیت سرمایه داران و زمین داران «شتری است که در خانۀ همۀ کارگران خوابیده است». کارگران شرکت نفت و شرکت گاز و پتروشیمی ها بهترین مصداق این روند نزولی شرایط نامناسب اقتصادی و سیاسی هستند. همه شاهدند که چگونه وزارت نفت جمهوری اسلامی با سیاست تعدیل نیرو و کسر مزایای شغلی کارگران تحت پوشش این وزارت خانه، دست آورد سال ها مبارزه کارگران را از آنها ربوده است. کارگران شرکت نفت در مناسبات میان کارگر و کارفرما از جایگاه ویژه ای برخوردارند. کارگران شرکت نفت به دلیل اهمیت و نقش تعیین کننده شان در اقتصاد کشور و همچنین به دلیل تجربه مبارزاتی شان از وزنه ای قابل اتکا برای سایر کارگران در بخش های مختلف اقتصادی برخوردارند. با این ویژگی است که کارکران شرکت نفت، گاز، پتروشیمی، صنایع فولاد، خودروسازی ها و غیره  در جنبش کارگری از رسالت و نقش تعیین کننده برخوردارند. این بخش از کارگران به دلیل نقش پیشروی که در جنبش طبقه کارگر دارند بدون شک می توانند نقش رهبری کننده و یا حداقل تآثیر گذار بر سایر بخش های طبقه کارگر داشته باشند. این بخش از طبقه کارگر باید از اهمیت و جایگاه خود در جنبش کارگری واقف باشد و آگاهاانه سایر بخش های طبقه کارگر را مورد حمایت قرار دهد. حمایت کارگران شرکت نفت از سایر بخش های طبقه کارگر، تجلی همبستگی طبقه کارگر در مبارزۀ طبقاتی است. علاوه بر این ضرورت تحزب و انسجام طبقه کارگر حکم می کند که این بخش پیشرو طبقه کارگر وظیفه سترگ اتحاد و ایجاد تشکل های طبقاتی و سازمان یابی  ِ حزبی را خود بیاموزد و به سایر بخش های طبقه کارگر نیز آن را آموزش دهد. طبقه کارگر در مبارزه به ضد نظام سرمایه داری و مبارزه برای مطالبات خود باید از تشکل های طبقاتی برای  مبارزه اقتصادی و سیاسی برخوردار باشد و به عبارت دیگر به سندیکاها و حزب سیاسی خود نیاز دارد.  


کارگران پروژه های پارس جنوبی
جمعی از کارگران پتروشیمی های منطقه ماهشهر و بندر امام
فعالان کارگری جنوب
فعالان کارگری شوش و اندیمشک
جمعی از کارگران محور تهران  -  کرج
اسفند 1395
kargaran.parsjonobi@gmail.com